Historia i opis

Elektrownia Wodna Pruszcz w Pruszczu Gdańskim położona jest
w rozwidleniu rzeki Raduni rozdzielającym rzekę na Nową Radunię - Kanał Raduni, wybudowany przez Krzyżaków w XIV wieku - i Starą Radunię.
Położona jest w odległości około 2 km od stacji kolejowej Pruszcz Gdański na linii Tczew- Gdańsk i w odległości 11 km od Gdańska.

Elektrownia wodna wybudowana została
w 1921 r. i wraz
z przynależnymi gruntami stanowiła własność Przedsiębiorstwa Elektryfikacyjnego podległego Senatowi Wolnego Miasta Gdańska.
Po wojnie elektrownie uruchomiono w 1946 r.
dla wytworzenia energii elektrycznej poprzez pracę turbiny wodnej wykorzystującej energię rzeki Raduni kierowanej z rozwidlenia do Nowej Raduni- na wlocie do krzyżackiego kanału.

W elektrowni Pruszcz zainstalowano jedną turbinę typu Francisa
o mocy 100 KW pracującą na spadzie 2,69 m. Najbliższy zakład wodny znajduje się w odległości 2 km w górę rzeki w miejscowości Juszkowo. Później natomiast znajdują się obiekty gospodarki wodnej na terenie miasta Gdańsk włącznie. Od średniowiecza do okresu okupacji nurty Raduni ujęte
w nowe koryto napędzały szereg zakładów wodnych: kuźnia, młynów, kaszarni, foluszy, na Wielkim Młynie w Gdańsku kończąc.

Poniżej młyna nurt rzeki w kanale przedzielony zastawkami służył rzemieślnikom starego miasta w procesie technologicznym produkcji
m.in. tkanin.
Hydrowęzeł pruszczański już od XIV wieku był budowlą strategiczną
za względów gospodarczych i obronnych gdańskiej metropolii.
Jego układ praktycznie do dziś pozostał niezmieniony. Postęp techniki nakazywał jedynie kolejne zmiany konstrukcji jazów
i zastawek.