Przed wojną

Zabudowa Raduni elektrowniami wodnymi rozpoczęła się jak wiadomo, w 1910 roku od uruchomienia elektrowni w Straszynie (Starostwo Powiatowe Gdańsk-Wyżyny) i w Rutkach (Starostwo Powiatowe w Kartuzach). Elektrownie na Raduni, prócz roli lokalnych dystrybutorów energii elektrycznej, pełniły rolę rezerwowego zasilania aglomeracji miejskiej Wolnego Miasta Gdańsk.

Stan na krótko przed wybuchem drugiej Wojny Światowej opisuje artykuł
E. Gunther z Gdyni w zeszycie Nr 3 polskiego Przeglądu Elektrotechnicznego z 1937 roku pod tytułem Elektryfikacja Wolnego Miasta Gdańsk.

Ogólna charakterystyka gospodarcza terenu.
Wolne Miasto Gdańsk jest to obszar o powierzchni 1888 km, posiada 407 500 mieszkańców, z czego na miasto Gdańsk przypada przeszło połowa (256 tys.) Pod względem gospodarczym trzeba odróżnić portowo-handlowe miasto Gdańsk od pozostałego obszaru o dobrze rozwiniętym rolnictwie (wskutek dobrej gleby). Dla rozwoju przemysłu są tu warunki nie bardzo sprzyjające. Z chwilą, gdy Gdańsk został Wolnym Miastem, zaczęto myśleć o pewnej samodzielności gospodarczej. Powstała większa ilość fabryk przemysłu chemicznego, metalowego, drogeryjnego, spożywczego itp.

Obecnie fabryki te ledwo wegetują, gdyż z biegiem czasu okazało się,
że bez gospodarczej współpracy z Polską istnieć one nie mogą.
Ogólne położenie gospodarcze sprzyja więcej rozwojowi drobnych warsztatów przemysłowych i rzemieślniczych. Wiekszymi przedsiębiorstwami przemysłowymi są dwie stocznie. Stocznia Gdańska (Danzing Werft), której głównym odbiorcą jest Polska, druga obecnie w całości uruchomiona
to Stocznia Schichau'a (Schichau Werft), której częściowym właścicielem jest rząd niemiecki. Stosowanie do rolniczego charakteru okolicy mamy tu również większe cukrownie i młyny.

Sposób przeprowadzania elektryfikacji
Cały obszar Wolnego Miasta Gdańska jest zelektryfikowany. Głównym wytwórca energii elektrycznej jest "Miejska Elektrownia Gdańska" (Stadtisch Elitrizitatswerk Danzig) o mocy 23 550 kW. Elektrownia jest własnością Wolego Miasta Gdańsk. Należy do niej parowa elektrownia w Gdańsku
i większa ilość zakładów wodnych. Elektrownia miejsca w Gdańsku pracuje równolegle z Elektrownią Wschodniopruską w Elblągu (Ostpretissen Kraftwerk).

Elektrownia Wschodniopruska dostarcza również energie elektryczną na obszar Wolnego Miasta Gdańska. Na podstawie obecnej umowy elektrownia parowa w Gdańsku oraz elektrownie wodne posiadające zbiorniki pracują tylko szczytowo. Podstawowo pracuje tylko Wschodniopruska elektrownia oraz mniejsze elektrownie w żadne nie posiadające zbiorników. Parową elektrownię w Gdańsku i szczytowe zakłady wodne uruchamia się na żądanie Elektrowni Wschodniopruskiej przy szczytowym obciążeniu sieci (wieczorem). W zamian za co Miejska Elektrownia w Gdańsku nie płaci nic Elektrowni Wschodniopruskiej za pobrane szczytowo kK, a płaci tylko za pobrane kWh.
Umowa powyższa zobowiązuje również Elektrownie Miejską w Gdańsku
do odbioru pewnego zagwarantowanego przez nią minimum energii elektycznej.

• Lappin (Łapino) - 2200 kW;
• Bolkau (Bielkowo) -7 500 kW;
• Straschin (Straszyn) - 1360 kW;
• Prangshin (Prędzieszyn, w młynie) - 115 kW;
• Hammermuhle (Kuźnice, w młotowni) - 80 kW;
• Gishkau (Juszkowo, w młynie) - 100 kW;
• Praustermuhle (Pruszcz) - 100 kW.

Wszystkie wymienione elektrownie leżą nad rzeką Radunią.

Oprócz podanych zakładów wodnych jest obecnie na ukończeniu elektrownia wodna Gaikau o mocy 800 kW. Z chwilą uruchomienia tej elektrowni zostaje na razie rozbudowa zakładów wodnych na terenie Wolnego Miasta Gdańska ukończona. Dodać należy, że na tym rozbudowa elektrowni wodnych na Raduni jednak sie nie zakończyła. Do wybuchu wojny zaszły istotne zmiany w zabudowie energetycznej dolnych stopni Kaskdy. Zlikwidowano turbinę z generatorem i młyn w Juszkowie, w miejsce którego stanęła w 1937 roku nowa elektrownia Juszkowo, o mocy 280 kW.

Kuźnię w Kuźnicach przebudowano zwiększając piętrzenie, wymieniając hydrozespół na większy- 180 kW i dodając drugi o mocy 400 kW, w wyniku czego musiała ulec likwidacji elektrownia Prangshin w młynie w Prędzieszynie. Ponadto, wraz zabudową całej kaskady na przepływ ok 20 m³/s, elektrownie w Straszynie powiększono w 1937 roku przez zabudowę trzeciego turbozespołu o mocy 1150 kW. Pozostające w Prędzieszynie elektrownia Gaikau przyjęła po wojnie nazwę Prędzieszyn.
Jako samodzielna elektrownia istnieje jeszcze na terenie Wolnego Miasta Gdańka parowa elektrownia w Sopotach (Elektrizitatswerk Zoppot A.G., której częściowym właścicielem jest gmina Sopot.Elektrownia ta o mocy 546 kW jest uruchomiona i służy jako ewentualna rezerwa.

Kres wojny
W okresie wojny pojawiły się koncepcje budowy nowych elektrowni na Raduni. Przede wszystkim w jarze Raduni, w okolicy Babiego Dołu i poniżej Rutek w Łukowie. Projekty te jednak pozostały w sferze koncepcji.